Nieuws / 19 september '18 / Landelijk

Protest: studenten zijn geen melkkoeien!

Honderden jongeren kwamen vrijdag bij elkaar in Amsterdam om van zich te laten horen voor goed en toegankelijk onderwijs en tegen het schuldenstelsel. ROOD organiseerde samen met andere jongerenorganisaties een demonstratie naar aanleiding van het besluit van D66-minister Van Engelshoven dat studenten meer rente moeten gaan betalen op hun studielening. Een maatregel die 5000 euro (!) kan toevoegen aan een nu al torenhoge studieschuld.

De demonstratie was een aftrap voor grotere studentenprotesten: wij eisen ons onderwijs terug en strijden tegen bezuinigingen en het schuldenstelsel. Op 24 november is het volgende grote moment. Schrijf de datum alvast in je agenda en houd de website en Facebook in de gaten voor meer informatie! En bekijk hier het filmpje van de demonstratie.



ROOD-voorzitter Lisa de Leeuw hield vrijdag ook een toespraak. Lees deze hieronder:

Vier jaar geleden stond ik samen met duizenden anderen op het Malieveld. We streden tegen het schuldenstelsel. We waarschuwden voor de grote gevolgen: tienduizenden euro’s schuld, een enorme druk om zo snel mogelijk af te studeren, een studiekeuze op basis van economische kansen en ontoegankelijk onderwijs voor mensen zonder dikke portemonnee.

GroenLinks, D66, de PVDA en de VVD waren de ontwerpers van dit plan, Jesse Klaver zat zelfs aan de tekentafel. Onze voorspellingen werden afgedaan als waanideeën en angstbeelden. We moesten ons maar niet zo druk maken, ze noemden het ‘sociaal’. En bovendien: de rente over onze torenhoge schulden zou laag zijn, en het bezuinigde geld zou worden geïnvesteerd in de kwaliteit van het onderwijs.

Ondanks alle protesten kwam het schuldenstelsel er toch. Een regelrechte bezuiniging van 1 miljard euro. In lijn met de enorme onderwijsbezuinigingen van onze recente geschiedenis. Sinds 2000 is de bijdrage van het rijk per student met bijna een kwart gedaald.

Nu, 3 jaar later, komen we opnieuw bij elkaar. En niet voor één keer. Als het aan mij ligt, is dit het startschot voor opnieuw grote studentenprotesten. Want, het schuldenstelsel faalt. De gemiddelde studieschuld is opgelopen tot 24.000 euro. Jongeren komen door deze enorme schuld niet meer fatsoenlijk aan een huis. Eén op de vier studenten loopt rond met burn-out klachten. En kinderen van ouders met een minder dikke portemonnee gaan minder vaak studeren.

Zoals een wijs man ooit zei: een studieschuld houdt mensen in de greep, het laat ze in lijn lopen. Als je zo snel mogelijk door je studie heen moet, heb je minder tijd om jezelf te ontwikkelen én om kritisch na te denken over de maatschappij waarin we leven. Je studiekeuze wordt bepaald door de schuld die, al vóór je studie überhaupt begint, als een donderwolk boven je hoofd hangt. Áls je al kan gaan studeren.

Waartoe is onderwijs op aarde? Onderwijs zou hét middel moeten zijn om iets te kunnen maken van je leven, ongeacht de wieg waarin je bent geboren. Het zou een motor voor emancipatie en verheffing moeten zijn. Het zou ons kritisch moeten leren nadenken. Maar de ideologie van het rendement en de markt hebben het onderwijs veranderd van een middel voor verheffing en emancipatie naar een bewaker van bestaande ongelijkheid en leverancier voor het bedrijfsleven. Universiteiten zijn bedrijven geworden. Fabrieken van studenten.

En laat je nooit aanpraten dat het niet anders kán. Want ondertussen zien grote bedrijven hun winsten verdubbelen. Ondertussen groeit het aantal miljonairs. En ondertussen kiest het kabinet ervoor om 2 miljard per jaar te geven aan buitenlandse aandeelhouders en multinationals. Het contrast kán niet groter zijn.

Maar hand in hand met woede, gaat hoop. Steeds meer studenten en docenten roepen om meer democratie, minder werkdruk en kwalitatief beter onderwijs. Zoals wij hier vandaag. Wij zitten niet bij de pakken neer. Wij laten het niet over ons heenkomen. Want onderwijs is van ons, niet van rendementsbestuurders en tekentafel politici. We zullen niet stoppen tot het onderwijs weer een motor van maatschappelijke vooruitgang is. En daarvoor, wil ik jullie nu al oproepen voor het volgende protest. En ik hoop dat iedereen die hier vandaag is en alle organisaties die hier vandaag zijn, dan weer met ons meedoen. Schrijf het alvast in je agenda mensen: Zaterdag 24 november wordt de Dag van Groot Verzet. En niet alleen van studenten, maar van alle docenten, scholieren, ouders en iedereen in Nederland. Het onderwijs is namelijk van iedereen, en het onderwijs is van ons. Laten we zorgen dat het onderwijs weer van ons wórdt. Tot dan!