Blog / 13 november '17 / Landelijk

Lisa de Leeuw

Verover de toekomst

De tekst van deze toespraak sprak Lisa de Leeuw uit op de algemene ledenvergadering van 12 november 2017.

VEROVER DE TOEKOMST

Sinds een aantal weken hebben we weer een nieuw kabinet. Een nieuw kabinet, maar met dezelfde koers als de vorige kabinetten: een neoliberale koers. De belangrijkste plannen zijn inmiddels bekend: we gaan meer betalen voor onze boodschappen. Het eigen risico – de boete op ziek zijn – blijft ondanks mooie verkiezingsbeloften gewoon 385 euro. Mensen blijven nog langer in de onzekerheid van tijdelijke banen zitten en ook vaste contracten worden minder zeker. Kortom, de ongelijkheid groeit en de onzekerheid neemt toe.

Wat inmiddels ook bekend is, is dat sommigen wél heel blij zijn met het nieuwe kabinet. Er is iets vreemds gebeurd. Hoewel het in geen enkel verkiezingsprogramma stond, zélfs niet die van de VVD, is de dividendbelasting afgeschaft. Rutte geeft het grootkapitaal een cadeau van 1,4 miljard euro. Geld dat grotendeels naar buitenlandse aandeelhouders gaat. Hoe kan dit? Hoe kan een idee dat in geen één verkiezingsprogramma stond opeens het regeerakkoord in zijn geslopen? Inmiddels is ook dat bekend. Het komt door de invloed van een aantal grote bedrijven, waaronder Shell. Het kabinet is geen Rutte III, maar Shell I.

En hier zien we het ware gezicht van de huidige politieke elite. Van onze zogenaamde democratie. Er staan 60.000 stakende leraren op het Malieveld, maar voor hun eisen is geen geld. Er sluiten zich meer dan een kwart miljoen mensen aan bij een beweging voor een Nationaal Zorgfonds, maar er is geen geld. Studenten demonstreren om schuldenvrij te kunnen studeren, maar er is geen geld.

Maar, er is WEL geld. Er is geen wil. Er is geen wil om naar het volk te luisteren, want het kabinet is er voor het grootkapitaal. Dit is niet ons kabinet. Dit is niet onze democratie. Dit is niet onze wereld. Wij willen een andere wereld. En om die wereld te veranderen, moet een sociale beweging groeien die machtig genoeg is om de heersende elite haar macht te ontnemen. Een beweging die de macht terugpakt en de toekomst verovert.  

Wij, de jongeren van nu groeien op in een neoliberale samenleving. Individualisme wordt volstrekt normaal gevonden. Het wordt volstrekt normaal gevonden dat je jezelf in de schulden moet steken om te kunnen studeren, omdat het een investering in jezelf zou zijn. Het wordt volstrekt normaal gevonden dat je een onzeker flexcontract krijgt wanneer je aan het werk gaat. Het wordt volstrekt normaal gevonden dat je het allemaal zelf moet doen en dat het je eigen schuld is als het niet lukt.

Dat individualisme heeft verregaande gevolgen. Het maakt dat je in lijn blijft lopen, je in het hokje probeert te wringen waar je misschien eigenlijk helemaal niet in past. Het beperkt je creatief denken, je kritisch denken. Het ontneemt ons de vrijheid en mogelijkheden om vragen te stellen, om systeemkritiek te geven. En dat is precies de bedoeling: volledige controle.

Hoe veranderen we dat hardnekkige wereldbeeld in het hoofd van andere jongeren? Hoe zorgen we ervoor dat wij hét alternatief zijn voor iedereen die diep van binnen ook wel voelt dat het anders moet?

Allereerst moeten we hoop bieden. Om een alternatief te zijn in de ogen van jongeren, moeten we hoop op verandering uitstralen. Dat begint bij diepgaande analyses en grote dromen over waar we naartoe willen, dromen die tot de verbeelding spreken. Want veel vanzelfsprekendheden van nu waren ooit ook utopieën. Utopieën die mensen durfden te denken. Wij moeten de macht van het establishment durven bevragen en systeemkritiek geven. Wij moeten zeggen er is een andere wereld nodig én mogelijk. De Franse filmmaker Francois Ruffin zei het als volgt: “Het gevoel dat mensen niets kunnen veranderen aan hun lot. Dat gevoel moeten we kunnen omkeren in de hoofden. Als de mensen denken dat dingen mogelijk zijn, komt de geschiedenis weer in beweging. Samen zijn we veel sterker dan we denken, en zijn zij veel fragieler dan gedacht.

Maar met alleen ideeën komen we er niet. We kunnen analyses blijven maken en dromen tot we erbij neervallen, we zullen moeten strijden om er te komen. Ideeën en strijd, dat is wat er nodig is om echt een hoopvol alternatief te zijn voor de huidige neoliberale elite. Organisatie en verzet. Jonge mensen moeten zien én ervaren dat verandering mogelijk is.

En dat het mogelijk is, zien we aan hoopvolle voorbeelden om ons heen. We zien het in Spanje, waar een nieuwe politieke beweging van onderop ontstaan is die privatiseringen weer terugdraait. We zien het bij de enorme populariteit van Bernie Sanders en Jeremy Corbyn. We zien het bij de vakbondsbeweging ‘fight for 15’ in de VS, waar mensen strijden voor een minimumloon van 15 dollar per uur. We zien het aan de groeiende klimaatbeweging en we zien het hier, dichtbij, bij Young & United die succesvol jongeren bij elkaar bracht in de strijd voor het afschaffen van het minimumjeugdloon.

En wat valt er op aan al die voorbeelden? Jongeren lopen voorop. Net als we in het verleden vaak zagen, loopt ook nu de nieuwe generatie voorop bij de grote en hoopvolle sociale bewegingen en verandering. En ook wij bouwen verder aan een beweging die strijdt voor meer zekerheid en waardering voor het werk van jongeren. Een beweging die geen genoegen neemt met de status quo van de ieder-voor-zich samenleving, maar een beweging die gemeenschap en solidariteit voorop stelt en jong en oud verbindt in de strijd tegen het neoliberalisme.

Wij zíjn de jeugd, wij hébben de toekomst. Laten we die toekomst samen veroveren!