Nieuws / 13 december '19 / Landelijk, Internationale Solidariteit

Mensenrechtenavond met ‘de moedigste vrouw van Afghanistan’, Malalai Joya

Woensdag 11 december heeft Niet in Mijn Naam een avond georganiseerd over mensenrechten. Het ging hierbij over de permanente oorlogen in het Midden-Oosten met de nadruk op de situatie in Afghanistan. De hoofdgast van de avond was Malalai Joya die helemaal vanuit Afghanistan met ons kwam praten over de situatie in haar land. Malalai is activiste en politica en wordt ook wel de moedigste vrouw van Afghanistan genoemd. Ze verloor zes van haar familieleden tijdens de oorlog in Afghanistan door toedoen van een raketaanval en groeide op in vluchtelingenkampen in Iran en Pakistan. In haar eigen land is ze controversieel vanwege haar scherpe kritiek en ze wordt gezien als boegbeeld van de emancipatie van de Afghaanse vrouw. De andere sprekers waren de Iraanse mensenrechten advocaat Hussein Ahmadi Niaz, die vertelde over de mensenrechtenschendingen in Iran, en SP Tweede Kamerlid Sadet Karabulut die ons vertelde over het belang van solidariteit met de strijd voor rechtvaardigheid.

Malalai wil vrouwen in Afghanistan een stem geven. Ze vertelde hoe de VS en NAVO hebben bijgedragen aan alles wat daar is gebeurd. Vele onschuldige mensen en kinderen zijn het slachtoffer geworden van leugens. We moeten het niet the war on terror, maar the war on innocents noemen. Terrorisme en imperialisme zijn twee zijdes van dezelfde munt. Het is een manier instemming te creëren met de permanente oorlog, maar zonder rechtvaardigheid is het betekenisloos. Het levert geen vrede op, maar eerder het tegenovergestelde. Ook heeft het op geen enkele wijze bijgedragen aan de emancipatie van de vrouw, hoewel dit wel is gezegd.

Afghanistan is nog steeds onveilig en daarom moeten vluchtelingen ook niet teruggestuurd worden. Daarnaast zijn zowel de media als verkiezingen in Afghanistan niet vrij zoals wij kennen. Ook is het hele milieu aangetast door toedoen van de Amerikaanse interventie. Zo heeft het geleid tot onvruchtbare grond en een grote toename in het aantal ziektegevallen.

Aan het einde was er een panel bestaande uit Malalai, Hossein en Sadet en was er de ruimte voor een goede discussie. Sadet vroeg aan onze andere gasten naar hoe wij hier vanuit Nederland kunnen bijdragen aan hun strijd voor rechtvaardigheid. Hossein stelde dat democratie steeds verder uit het zicht raakt door oorlog en wapens. We moeten bijdragen aan het bewustzijn in zowel de landen zelf als hier in het Westen. Hiervoor is het heel belangrijk dat we conferencies en bijeenkomsten houden waar we samen met onder andere de Afgaanse mensen van elkaar kunnen leren. Dit soort bijeenkomsten zijn echter makkelijker te organiseren in Afghanistan vanwege de slecht georganiseerde overheid, terwijl de Iraanse regering totalitairder is waardoor het bouwen van revolutionaire bewegingen moeilijker is. Volgens Malalai moeten we feministische, seculiere, linkse en anti-ootlogsbewegingen steunen en hebben we meer activisten nodig. Onderwijs is hierbij de sleutel voor Afghanistan is, aangezien de mensen anders onwetend blijven. De solidariteit van activisten en politici van bijvoorbeeld de SP geeft de mensen enorm veel steun. Om deze nutteloze oorlogen te stoppen en te zorgen voor wereldwijde rechtvaardigheid moeten we de handen in één slaan.